Nasze cele i działania
-
Ochrona miejsc pracy.
-
Ochrona warunków pracy i płacy.
-
Samopomoc wewnątrzzwiązkowa.
-
Reprezentowanie interesów zawodowych swoich członków wobec kierownictwa zakładu pracy, organów administracji państwowej i gospodarczej, organizacji społecznych, samorządowych i politycznych.
Partnerskie współdziałanie z kierownictwem zakładu pracy oraz organizacjami społecznymi w rozwijaniu działalności kulturalno-oświatowej i tworzeniu warunków do odpoczynku po pracy, jak również podejmowanie ważnych inicjatyw w tym zakresie. (… ) – dalej jak w §6 statutu
Sprawowanie kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa pracy, udzielanie pomocy prawnej oraz podejmowanie interwencji i mediacji w przypadku indywidualnych spraw na tle stosunku pracy.
Prowadzenie negocjacji, zawieranie układów zbiorowych pracy oraz porozumień pomiędzy związkiem a pracodawcą oraz wszczynanie i prowadzenie sporów zbiorowych z pracodawcą.
Współdziałanie z państwową inspekcją pracy.
Sprawowanie kontroli nad przestrzeganiem przez kierownictwo zakładu pracy obowiązku zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, a także udział w opracowywaniu planów poprawy warunków pracy.
Zajmowanie stanowiska wobec kierownika zakładu pracy i organu samorządu załogi w sprawach dotyczących praw i interesów załogi zakładu pracy, a w szczególności przy ustalaniu regulaminów wynagradzania i premiowania, rozkładu czasu pracy, ustalania planów urlopów oraz dotyczących socjalno-bytowych i kulturalnych potrzeb załogi.
Zajmowanie stanowiska w indywidualnych sprawach pracowniczych w zakresie unormowanym w przepisach prawa pracy.
Zapewnienie członkom związku i ich rodzinom możliwości korzystania z wczasów pracowniczych, kolonii oraz odpowiedniego udziału w podziale zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i innych funduszy zakładu pracy.
Związki zawodowe od przeszłośći do przyszłości
W obliczu pogarszającej się sytuacji pracowników i konfliktów klasowych, myśliciele chrześcijańscy, początkowo protestanci, a później katolicy, zaczęli poszukiwać alternatywy dla socjalizmu i komunizmu. Inspiracją do tego były encykliki papieża Leona XIII, w szczególności „Rerum Novarum” z 1891 roku, która promowała ideę korporatyzmu i solidarności klasowej jako rozwiązania dla problemów społecznych. Papież podkreślał potrzebę współpracy między pracodawcami a pracownikami, wskazując na konieczność ochrony praw pracowników, którzy zostali pozbawieni wsparcia przez zniesienie dawnych korporacji przemysłowych.
Rozwój tych idei znalazł kulminację w encyklice Piusa XI „Quadragesimo Anno” z 1931 roku, która przedstawiała zarys ustroju korporacyjnego opartego na samorządach zawodowych. W tym modelu, pracodawcy i pracownicy współdziałaliby w strukturach organizacyjnych, które miałyby charakter publiczno-prawny, z ograniczoną konkurencją kontrolowaną przez państwo. Kluczowymi elementami byłyby rady zakładowe, branżowe i krajowe rady korporacyjne, które w duchu wartości chrześcijańskich ustalałyby warunki pracy i płacy.
